Πατριδογνωσία

#
αχαβαχ says:
21/03/2010 at 21:01

Η αντιστοίχηση των προσώπων είναι ευσεβής πόθος, τα πράγματα θα είναι μάλλον αντίστροφα. Η ομοιότητα με την μικρασιαστική καταστροφή είναι υπαρκτή, προς το χειρότερο. Χάθηκαν για πάντα προαιώνια εδάφη σίγουρα, αλλά είρθε στην Ελλάδα σφριγηλός ελληνικός πληθυσμός που βοήθησε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της χώρας. Στη χρεωκοπία -οικονομική, πολιτική, κοινωνική- που αντιμετωπίζουμε, θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Ό,τι καλύτερο υπάρχει στην Ελλάδα από ανθρώπινο δυναμικό θα φύγει απ’ τη χώρα. Δεν θα είναι μετανάστευση εργατών, αλλά μορφωμένων ανθρώπων που θα προστεθούν στους 500.000 που ήδη βρίσκονται έξω.
Reply

*
Επώνυμος says:
21/03/2010 at 21:37

Πάνω στα ερείπια της χρεωκοπία θα χτίσουμε το καινούργιο πραγματικά ελληνικό και πραγματικά ανεξάρτητο κράτος μας. Προικισμένο με την ελληνική αυτοκρατορική συνείδηση. Όσοι θέλετε φύγετε, αλλά όσοι μείνουμε θα αναλάβουμε να βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά και θα σας φωνάξουμε μάλιστα πίσω σύντομα. Θα το δείτε. Καλά να είμαστε μόνο.

#
Προφήτης says:
21/03/2010 at 21:01

Είναι και κάτι άλλο. Η συλλογική, ιστορική, αντίληψη για τον κόσμο που έχει κάθε λαός.
Οι Έλληνες, παρότι έχουν υποστεί τα πάνδεινα, δεν έχουν αντίληψη πλήρους εξάλειψης του αντιπάλου. Ίσως και γι’ αυτό να βρίσκονται σε άσχημη θέση.

Δεν έχουν μέσα τους το σκοτάδι του Βόρειου (χρηματοοικονομικού) καθάρματος που θέλει την ισοπέδωση της Ελλάδας, και γι’ αυτό δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι κάποιοι σκέφτονται έτσι για την Ελλάδα.

Εδώ άνθισε ο ΣΥΝαγωνισμός, η άμιλλα – όχι ο ΑΝΤαγωνισμός, η ισοπέδωση του άλλου.
Reply

*
αλλενάκι says:
21/03/2010 at 21:25

Σχεδόν μεταφυσικό αυτό που λες, και ενόψει 25ης και Πάσχα.
Έχω υπόψη μου κόσμο που άλλοτε με τέτοια καταιγίδα αφελληνισμού και οικονομικής εξαθλίωσης θα “σήκωνε τις πλάκες από τα πεζοδρόμια” και στέκει “βουβός”.
Ίσως είναι η αφύσικη ηρεμία πριν την τρικυμία.

http://www.antinews.gr/?p=38313&cpage=1#comment-414769

Η κρίση που βιώνει η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου

Ermippos says:
21/03/2010 at 19:36

κ. Ροδινέ

λέτε: Το Α. Ε. Π. της Ελλάδος ανέρχεται περίπου στα 260 δις ευρώ./// – /// Ποιο ΑΕΠ; Των Καγιέν που ερχόντουσαν απ΄ έξω με δανεικά;

λέτε: Η παραοικονομία εκτιμάται στο 30% του ΑΕΠ. ///Ας το βρούμε πρώτα αυτό το 30% και μετά το βάζουμε στον λογαριασμό. Θυμίζω μόνον το 2 πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ και την σχέση του με την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων που δεν φαίνεται να σχετίζονται με παράβαση ποινικών νόμων. Θυμίζω επίσης ότι επισήμως χρεωκοπεί η χώρα και όχι οι πολίτες της. προς το παρόν.

λέτε: Οι καταθέσεις των ελλήνων στις εντός Ελλάδος τράπεζες, ανέρχονται περίπου στα 275 δις ευρώ. ///-/// Δικά τους είναι. Κανείς δεν τα έχει από κοινού με κανέναν.

λέτε: Το δημόσιο χρέος μας υπολογίζεται στα 320 δις ευρώ. (οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν ένα αρκετά μεγάλο μέρος αυτού του χρέους, οπότε το εξωτερικό μας χρέος εκτιμάται ότι είναι περίπου 250 δις) ///-/// Οι τράπεζες είναι ιδιωτικές όπως και οι καταθέσεις τους

λέτε: Το έλλειμμα του προϋπολογισμού ανέρχεται, κατά τον κ. Παπακωνσταντίνου στο 12.7% του ΑΕΠ.///-/// Κατά την Eurostat πλέον. Σε τι βασίζεται μια αντίθετη άποψη.

λέτε: Οι δανειακές μας ανάγκες για το 2010 θα ανέλθουν στα 65 δις ευρώ. ///-/// Που ένα μέρος θα προστεθεί στο ήδη υφιστάμενο χρέος και θα το αυξήσει.

λέτε: Λοιπόν, δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τη συζήτηση για τη χρεοκοπία και αδυνατώ να την εξηγήσω με οικονομικούς όρους! ///-/// Είναι γιατί βάζετε μέσα στον λογαριασμό και ξένα λεφτά (των καταθετών) ή ανύπαρκτα λεφτά (του ΑΕΠ των Καγιέν και των διαδοχικών μεταβιβάσεων ακινήτων)

λέτε: Η κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα: ///-/// Και παραθέτετε νούμερα χρέους και ελλειμμάτων άλλων χωρών. Χωρίς όμως να υπολογίσετε στον λογαριασμό στοιχεία παραγωγικότητας, ισοζυγίου πληρωμών, περιουσιακής κατάστασης, διάρθρωσης του ΑΕΠ, δυνατότητες φορολόγησης του κ.λ.π. Τα νούμερα σημαίνουν διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά περιβάλλοντα

λέτε: Η συζήτηση ξεκίνησε από τον Γ. Παπανδρέου!!! ///-/// Ας λέγαν άλλα τα νούμερα και ας έλεγε ότι θέλει ο ΓΑΠ. Θα τον έπαιρναν όλοι για τρελό.

λέτε: Η αλήθεια είναι ότι χώρα μας βίωνε την παγκόσμια οικονομική κρίση ηπιότερα από όλες τις χώρες της ΕΕ. ///-/// Αυτό είναι ένας παιδαριώδης μύθος που έχει ήδη συζητηθεί επαρκώς και έχει αποδειχθεί παραπλανητικός. Η οικονομική κρίση αφορούσε πρωτογενώς σε οικονομίες στις οποίες ο χρηματοπιστωτικός τομές κατείχε καίρια θέση στο σύστημα παραγωγής ή αναδιανομής του πλούτου. Σταδιακά η κρίση μεταφέρθηκε και στις εξαγωγικές οικονομίες λόγω της συρρίκνωσης του παγκόσμιου εμπορίου. Τίποτε από όλα αυτά δεν αφορούσε την χώρα μας η οποία παρέμεινε για μεγάλο διάστημα ανεπηρέαστη και μακαρία. Μέχρι να φθάσουν σ’ αυτήν τα απόνερα της αναστάτωσης που είχαν να κάνουν με το κόστος και την αφθονία του χρήματος. Και να αποκαλύψουν το τεράστιο πρόβλημα της που δεν ήταν άλλο από το γεγονός ότι ζούσε από χρόνια με δανεικά. Ακόμη όμως και εν όψει των δυσκολιών το πρόβλημα αυτό δεν θα ήταν τόσο σημαντικό εάν τα δημοσιονομικά νούμερα δεν είχαν ήδη διαμορφωθεί σε τόσο υψηλά επίπεδα. Σαν να λέμε, η κρίση δεν αποκάλυψε απλώς έναν καρκίνο, αλλά έναν παραμελημένο καρκίνο σε προχωρημένο και ήδη μη ιάσιμο στάδιο. Ας γίνουμε λίγο σοβαροί. Κανείς δεν χρεοκοπεί μέσα σε μερικούς μήνες. ΄Αλλωστε τα βασικά νούμερα δε έχουν αλλάξει σημαντικά από τον Οκτώβριο και οι 3 μονάδες απάνω στα επιτόκια δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση αρκετές να κλονίσουν ένα στοιχειωδώς ασφαλές οικοδόμημα.
λέτε: Κάτι το περίσσευμα ανάπτυξης από τα προηγούμενα χρόνια, κάτι το μέγεθος της παραοικονομίας, κάτι η όχι και τόσο σφιχτή οικονομική πολιτική, κάτι εκείνο το πακέτο των 28 δις που θωράκισε τις Τράπεζες μας και διατηρήθηκε η ρευστότητα στην αγορά, και η κρίση δε μας έπληξε έντονα. ///-/// Δεν υπήρχε στην πραγματικότητα κανένα περίσσευμα. Η ανάπτυξη δεν ήταν πραγματική αλλά εικονική μέσω του υπολογισμού των δανεικών που διοχετευόντουσαν σε κατανάλωση εισαγωμένων ή των κάθε είδους επιδοτήσεων που είχαν την ίδια κατάληξη.

λέτε: η Ελλάδα μέχρι και την άνοιξη του 2009 διατηρούσε ακόμα θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη! ///-/// Ανάπτυξη που βασιζόταν στην κατανάλωση η οποία ετροφοδοτείτο με δανειακά κεφάλαια. Είναι γνωστό ότι αναλύσεις που βασίζονται σε στοιχεία που δεν λαμβάνουν υπ΄ όψη τους όλες τις παραμέτρους αργά ή γρήγορα διαψεύδονται. Πραγματικός δείκτης ανάπτυξης θα ήταν αυτός που θα μετρούσε την καθαρή αύξηση του πλούτου στην χώρα μετά την αφαίρεση των υποχρεώσεων. Στην λογιστική των επιχειρήσεων αυτό λέγεται καθαρή θέση. Άρα όταν μιλούσαμε για ανάπτυξη, με τον τρόπο που την μετρούσαμε, κατ΄ ουσίαν δεν κάνανμε τίποτε περισσότερο από το να κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο και να προσευχόμεθα για ένα θαύμα.

λέτε: Σήμερα όλοι συμφωνούν ότι αν τον Οκτώβριο είχαν ληφθεί τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Καραμανλής στη ΔΕΘ, η συζήτηση για την χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί! Αν, δε είχαν ληφθεί από το 2008, η χώρα μας τώρα θα ξεπερνούσε την κρίση! ///-/// Δεν πιστεύω να διαφωνείτε στο ότι ο ΚΚ έκανε εκλογές έχοντας την πλήρη βεβαιότητα ότι θα τις χάσει. Υπό αυτήν την έννοια ότι έλεγε προεκλογικά μπορεί να εκτιμηθεί μόνον ως παραινέσεις προς τους βεβαίους επόμενους. Τα δεδομένα είναι τα εξής: α) Ο ΚΚ λοιπόν πίστευε ότι η πατρίς κινδυνεύει εάν δεν ληφθούν κάποια μέτρα. β) ο ΚΚ ήξερε ότι αν κάνει εκλογές θα τις χάσει γ) ο ΚΚ έκανε εκλογές δ) Ο ΚΚ ήθελε να μιλά εκ του ασφαλούς χωρίς να αναλαμβάνει ευθύνες (κατά κοινή παραδοχή -και μέσα σε αυτό το φόρουμ- έκανε σε όλη την διάρκεια της πρωθυπουργίας του) ε) Ο ΚΚ δεν είναι πατριώτης (οποιοσδήποτε καλός πατριώτης όταν γνωρίζει ότι η πατρίδα του χρειάζεται κάποια πράγματα για να μην πεθάνει κάνει αυτά τα πράγματα αμέσως και δεν εξαφανίζεται με ελαφρά πηδηματάκια – ο ΚΚ είχε λοιπόν καιρό μέχρι την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας για να σώσει την χώρα, και μετά ας έπεφτε – που μπορεί, αν είχε δίκαιο, και να μην έπεφτε διότι στην πολιτική ο μισός χρόνος είναι τεράστιο διάστημα. Συμπέρασμα; Ο ΚΚ ήξερε ότι τα νούμερα δεν βγαίνανε, παρά μόνον με ριζική αναδιάταξη των ισορροπιών στην χώρα, που θα μπορούσε να γίνει όχι υπό συνθήκες ομαλότητας αλλά μόνον μετά από κάποια εθνική καταστροφή που θα επέτρεπε την αναδιάταξη του δημόσιου τομέα και των σχέσεων πολίτη – κράτους από μηδενική βάση.. Αυτό δηλαδή που έρχεται και αρνούμεθα να το δούμε κατάματα. Σε λίγους μήνες θα έχουμε εμφύλιο. Είτε με Παπανδρέου, είτε με Σαμαρά είτε με Καραμανλή. Ξαναδείτε τα νούμερα και ξαναδείτε ότι κάθε έλληνας που παράγει πραγματικά έχει στην πλάτη του και από έναν κηφήνα.

λέτε: Το πρόβλημα δεν είναι χθεσινό και προφανώς οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Όλοι, όμως, παραδέχονται ότι το πρόβλημα με το χρέος και το έλλειμμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο στην πρώτη τετραετία του Α. Παπανδρέου. Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι το κόστος που πληρώνουμε για τη δημιουργία της εκλογικής πελατείας του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχοντας κυβερνήσει περισσότερα χρόνια έχει και τις μεγαλύτερες ευθύνες. ///-/// Το ΠΑΣΟΚ άσκησε αδιαμφισβήτητα μια εγκληματική, από αυτήν την άποψη, πολιτική. Πλην όμως άφησε το χρέος σε επίπεδα διαχειρίσιμα. Εάν διαφωνήσουμε σε αυτήν την διαπίστωση (εάν δηλαδή θεωρήσουμε ότι φέρει την συνολική ευθύνη – κάτι τέτοιο δεν υπονοεί η χρήση της έκφρασης “το έλλειμμα ξέφυγε από κάθε έλεγχο”;) θα πρέπει αυτόματα να δεχθούμε ότι η χώρα έπρεπε να τεθεί σε κατάσταση πολεμικού συναγερμού ήδη από το 2004. Κάτι που ασφαλώς όχι μόνον δεν έγινε αλλά αντίθετα αρχίσαμε να ακούμε πράγματα για ανθηρές οικονομίες και ήπιες προσαρμογές και τα παρόμοια. Ήπιες προσαρμογές όμως δεν γίνονται σε διαλυμένα μαγαζιά και εκτός ελέγχου ελλείμματα. Τι να διαλέξουμε λοιπόν από τα δύο; Το πρώτο θα μας οδηγήσει μεν στην ενοχή του ΠΑΣΟΚ αλλά παράλληλα και στο συμπέρασμα για την πλήρη αδιαφορία της ΝΔ μπροστά στην τραγική κατάσταση που παρέλαβε. Κάτι εξίσου εγκληματικό και ακραία ανεύθυνο. Το δεύτερο θα καταδείξει ότι η ΝΔ παρέλαβε μια κακή πλην διαχειρίσιμη κατάσταση και είτε από ανοησία είτε από εγκληματική αμέλεια την άφησε να φτάσει στην καταστροφή. Ποιος λοιπόν φταίει περισσότερο; Ο τραμπούκος που βίασε την αγνή κόρη και της αφήρεσε ότι πολυτιμότερο είχε; Ή ο καλός ιερέας του ιδρύματος πρόνοιας που αφού την παρέλαβε διακορευμένη και αιμάσουσα σκέφθηκε πως, μια και έγινε τώρα το κακό και η αγνότης δεν αποκαθίσταται, θα ήταν προτιμότερο να την παραδώσει στο μπουρδέλο της γειτονιά με κανονικό ωράριο για να εισπράττει και τα ποσοστά που αναλογούν στον νταβατζή; Εγώ θα προτιμούσα τον ιερέα για την κρεμάλα.

λέτε: Φυσικά μεγάλες ευθύνες έχει και η κυβέρνηση Καραμανλή. ///-/// Είστε πολύ συγκαταβατικός. Σε σημείο που να αποκρύπτετε την αλήθεια. Αν το ΠΑΣΟΚ είχε αποτελειώσει την ελληνική οικονομία μέχρι το 2004 προς τι οι 75.000 νέοι μόνιμοι υπάλληλοι και οι εκατοντάδες χιλιάδες συμβασιούχοι;

λέτε: Η αλήθεια είναι ότι δανειζόμαστε ακριβά. Απλά, σε όσους ανησυχούν, να θυμίσω ότι το 1998 το δημόσιο δανειζόταν με 8%!!! ///-/// Ναι, αλλά μπορείς να δανείζεσαι και με 108% όταν υπολογίζοντας τα απόλυτα νούμερα δείχνεις ότι είσαι σε θέση να επιστρέφεις τους τόκους και μέρος του κεφαλαίου. Ή έστω ότι η συνολική περιουσιακή σου κατάσταση σου επιτρέπει, αν απαιτηθεί, να προβείς αργότερα σε πληρωμή του διαρκώς αυξανόμενου χρέους μέσω κατάλληλων ρευστοποιήσεων. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πλέον σήμερα.

λέτε: Οι ημιυπαίθριοι είναι μια πραγματικότητα. Υπάρχει περίπτωση να κατεδαφιστούν; ΟΧΙ. Τι θα έκανε ένα σοβαρό κράτος; Θα διευθετούσε την παρανομία και θα την απαγόρευε δια ροπάλου στο μέλλον! ///-/// Έχουμε δει πολλές τέτοιες δια ροπάλου απαγορεύσεις στο παρελθόν γεγονός που δεν μας επιτρέπει να αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία τέτοιους όρκους.

λέτε: Η νομιμοποίηση των υπαίθριων, αυξάνει την αντικειμενική και την αγοραστική αξία του ακινήτου. Άρα προσθέτει πλούτο στον πολίτη και δημιουργεί προσδοκία εσόδων για το δημόσιο από μεταβιβάσεις και αγοραπωλησίες. ///-/// Είναι πλέον εμφανές ότι το πρόβλημα της χώρας είναι το γεγονός ότι γίνεται διαρκώς φτωχότερη χάνοντας χρήματα μέσω εισαγωγών που δεν αντικρίζονται με αντίστοιχες εξαγωγές. Καιρό τώρα κρύβει αυτό το πρόβλημα με την υποκατάσταση των απωλειών με δανεικά που τώρα τελείωσαν. Το εσωτερικό γύρισμα εικονικών αξιών, όπως τα ακίνητα, δεν παράγει πλούτο αλλά ανακυκλώνει τον υπάρχοντα δίνοντας μάλιστα μια απατηλή αίσθηση τροφοδότησης του ΑΕΠ. Εκτός αυτού η διαρκής ανακύκλιση αφήνει πάντα ένα ποσοστό στην μη παραγωγική γκανιότα. Σε ένα χαρτοπαίγνιο με σταθερούς παίχτες το παιχνίδι είναι πάντοτε μηδενικού αθροίσματος για το σύνολο των παιχτών. Αυτός που εισπράττει λίγη λίγη την διαφορά είναι ο καφετζής.

λέτε: Ας συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το ΣΤΕ. ///-/// Αυτή είναι η έννομη τάξη μας και οι δικαστές κρίνουν με βάση τους νόμους και το σύνταγμα και όχι με βάση τις προσωπικές τους αντιλήψεις ή τις εκάστοτε σκοπιμότητες.

λέτε: Αν και με τα «αν» δεν γράφεται η ιστορία, εκτιμώ ότι η συζήτηση για τη χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί, αν είχαμε μια στοιχειωδώς σοβαρή κυβέρνηση. Η κρίση που βιώνει σήμερα η χώρα είναι δημιούργημα της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε πολύ μεγάλο βαθμό προσωπικά του ιδίου. Δεν έχει νόημα να υπενθυμίσω δηλώσεις που θυμάστε όλοι. ///-/// Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Η ελληνική οικονομία δεν σώζεται πλέον ακόμη και εάν εξασφαλίσει επιτόκια χαμηλότερα και από αυτά της Γερμανίας. Αν όντως ο ΓΑΠ ήταν αυτός που έφερε τα spread στο 300 και 400 μικρό είναι το κακό. Τώρα είναι αργά και μπροστά στην πλημμυρίδα λίγες σταγόνες παραπάνω δεν πειράζουν. Μέτρα που εξοικονομούν 4 και 5 δις είναι ασπιρίνες στον καρκινοπαθή.

λέτε: Ποιο ήταν το σενάριο: Φουσκώνουμε το έλλειμμα. Νέα κυβέρνηση είμαστε, η Ε.Ε. θα δείξει κατανόηση. ///-/// Το έλλειμμα δεν κρυβόταν πλέον. Και αυτό διότι αργά ή γρήγορα ή ΕΕ θα μας την έπεφτε. Και αυτό διότι το έλλειμμα είχε πάψει από καιρό να δικαιολογεί το ύψος του δημοσίου χρέους. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι την δεκαετία 2000 – 2009 για 62,5 δισ που προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος δεν υπήρχαν αντίστοιχες εγγραφές στο έλλειμμα. Τι κάνει νιαου νιάου στα κεραμίδια ακόμη και για τελείως ασχέτους με τα οικονομικά; Ότι όλα αυτά ήταν κρυφά χρέη (ελλείμματα) που παραμέναν στο σκοτάδι και ξαφνικά το ΓΛΚ δανειζόνταν για να τα πληρώσει. Όσοι γνωρίζουν ελάχιστη λογιστική ξέρουν ότι οι εγγραφές είναι πάντα συμψηφιστικές. Στην περίπτωση της ψωροκώσταινας δεν ήταν γιατί ο μισός δημόσιος τομέας δεν κρατάει βιβλία (π.χ. νοσοκομεία). Ετσι όταν δανειζόμασταν χρεώναμε τον λογαριασμό του χρέους χωρίς όμως αντίστοιχη πίστωση. Πόσο καιρό θα μπορούσε να μείνει μυστικό αυτό;

λέτε: Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι επικίνδυνη για τη χώρα. ///-/// Κάθε κυβέρνηση από δω και μπρός θα είναι επικίνδυνη για την χώρα μέχρις ότου οι πολίτες της συνειδητοποιήσουν ότι η ζημία πρέπει να πληρωθεί από τους ίδιους. Δήμευση περιουσιών δεν γίνεται. Ξέρετε στο διοικητικό μας δίκαιο υπάρχει ένας απαράβατος όρος. Απαγορεύεται δια ροπάλου ο παρεμπίπτων έλεγχος της διοικητικής πράξης. Ευρωπαϊκή Φαρμακοποιϊα όσον αυτή δεν εθίγη εντός της νομίμου προθεσμίας θεωρείται εσαεί νόμιμη. Θεωρείται. Δεν είναι ανάγκη να είναι.

λέτε: Αυτή είναι η τραγική αλήθεια! ///-/// Πραγματικά είναι αυτή και είναι και τραγική

#
#
Κώστας Ροδινός says:
22/03/2010 at 13:47

Να με συγχωρούν οι φίλοι που άργησα να απαντήσω, αλλά κάτι η χθεσινή νίκη του Θρύλου, κάτι η πολύ δουλειά από το πρωϊ ,έμπλεξα:

Θα ξεκινήσω, με το απόσπασμα που παραθέτει ο Tiramola: “Σε μία εποχή όπου όλες οι μεγάλες ιδέες έχουν χάσει την αξιοπιστία τους , ο φόβος ενός εχθρού φάντασμα είναι ότι απέμεινε στους πολιτικούς για να διατηρήσουν την εξουσία τους”.

Το Δ.Ν.Τ. , οι παγκόσμιοι κερδοσκόποι, η χρεοκοπία , η κακιά η Μέρκελ, ταιριάζουν μια χαρά για το ρόλο αυτό:

Ο Ermippos,o STGM, o Nikiplos, με «επιπλήττουν» και μάλιστα με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, στρεψοδικώντας και ερμηνεύοντας τα γραφόμενά μου κατά το δοκούν. Για να μην κουράσω, θα απαντήσω συνοπτικά:

Το Α. Ε. Π.
Λέει ο Ermippos: «Ποιο ΑΕΠ; Των Καγιέν που ερχόντουσαν απ΄ έξω με δανεικά;»
Αυτό το επιχείρημα ούτε στην ΚΟΒΑ τη γειτονιάς μου δεν το επικαλούνται! Το ΑΕΠ της Ελλάδος είναι ο τουρισμός, οι πολλές ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και με τις οποίες δεν ασχολείται κανένας, η ναυτιλία μας , το υγιές κομμάτι της γεωργίας και κ.λ.π, Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα λαϊκίζοντας.

Παραοικονομία: Λέει ο Ermippos : Ας το βρούμε πρώτα αυτό το 30% και μετά το βάζουμε στον λογαριασμό. Θυμίζω μόνον το 2 πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ και την σχέση του με την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων που δεν φαίνεται να σχετίζονται με παράβαση ποινικών νόμων. Θυμίζω επίσης ότι επισήμως χρεωκοπεί η χώρα και όχι οι πολίτες της. προς το παρόν.
Αν το επιχείρημά σας είναι ότι δεν μπορούμε να το βρούμε, η απάντησή μου είναι ότι μέχρι τώρα δεν επιδιώξαμε να το βρούμε. Αν μια κυβέρνηση θέλει να εντοπίσει την παραοικονομία, υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να το κάνει. Υπάρχει λεπτομερής πρόταση του Αμερικανικού IRS προς την κυβέρνηση Σημίτη, την οποία, καμιά κυβέρνηση δε θέλησε να εφαρμόσει. Δεν πρόσθεσα την παραοικονομία σε κανένα λογαριασμό. Απλά ανέφερα τον αριθμό, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος.
Διαφωνείτε ότι επιβάλλεται να κάνουμε κάτι για να εντοπιστεί η παραοικονομία; Από τα καύσιμα και το παραεμπόριο, μέχρι τα ιδιαίτερα,

Οι καταθέσεις: Λέει ο Ermippos : Δικά τους είναι. Κανείς δεν τα έχει από κοινού με κανέναν.»
Είπα εγώ ότι ανήκουν σε κανέναν τρίτον; Αν δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τι σημαίνει για μια οικονομία και για το τραπεζικό της σύστημα, η ύπαρξη καταθέσεων, τότε τι να πώ; Αδικα κάνουμε τη συζήτηση

Το δημόσιο χρέος μας .Απαντάει ο Ermippos; Οι τράπεζες είναι ιδιωτικές όπως και οι καταθέσεις τους
Κατ’ αρχήν δεν υπάρχουν μόνο ιδιωτικές ,υπάρχουν και τράπεζες ελεγχόμενες από το κράτος. Αλλά δεν είναι αυτή η ουσία του επιχειρήματος. Αυτό που προκύπτει είναι ότι το δημόσιο χρηματοδοτεί μέρος του χρέους μας από εσωτερικό δανεισμό. Και ότι το εξωτερικό δημόσιο χρέος, είναι μικρότερο. Τίποτα παραπάνω.

Το έλλειμμα: Απαντάει ο Ermippos ότι κατά τη Eurostat πλέον, το έλλειμμα μας είναι 12.7% Σε τι βασίζεται μια αντίθετη άποψη.»
Η Eurostat δέχθηκε αυτό το νούμερο, επειδή ακριβώς το έδωσε ο Παπακωνσταντίνου. Και το έλλειμμα ανήλθε εκεί, επειδή ακύρωσε έσοδα που είχε προγραμματίσει η προηγούμενη κυβέρνηση και πρόσθεσε δαπάνες. Το έχω γράψει πολλές φορές δεν έχει νόημα να το επαναλάβω. Ο κ. Παπακωνσταντίνου οφείλει μια απάντηση στον κ.Κοντοπυράκη, που τον κατηγόρησε δημοσίως ότι του ζήτησε να «φουσκώσει» το έλλειμμα. Και παρά το γεγονός ότι έχει παρέλθει ένας μήνας, τηρεί σιγή ιχθύος.
Όμως πέραν αυτού: Δέχομαι ότι ο Παπακωνσταντίνου συνειδητοποίησε ότι το έλλειμμα ήταν 12.7. Γιατί τον Οκτώβριο, που τα spreads ήταν στις 200 μονάδες βάσης, δεν προέβη σε ένα άμεσο δανεισμό, να καλύψει τη διαφορά και να εφαρμόσει το πρόγραμμα που έλεγε ότι είχε για έλλειμμα 6%;

Για του ημι-υπαίθριους: Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το ΣΤΕ. Ούτε πιστεύω ότι από την τακτοποίηση θα επωφεληθούν οι εργολάβοι. Το αντίθετο μάλιστα. Εχετε καμιά καλύτερη πρόταση; Ευχαρίστως να την ακούσω; Όπως επίσης και για τα αυθαίρετα. Και προφανώς δεν είναι λύση η συνέχιση του σημερινού χάους και του καθεστώτος παρανομίας.

Χρεοκοπία: Εγραψα ότι «δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τη συζήτηση για τη χρεοκοπία και αδυνατώ να την εξηγήσω με οικονομικούς όρους!» Απάντησε ο Ermippos: Είναι γιατί βάζετε μέσα στον λογαριασμό και ξένα λεφτά (των καταθετών) ή ανύπαρκτα λεφτά (του ΑΕΠ των Καγιέν και των διαδοχικών μεταβιβάσεων ακινήτων)
Αυτό είναι η αποθέωση της στρεψοδικίας! Τι λογαριασμό έκανα, ποια λεφτά έβαλα και αμάν πια με τα …. Καγιέν!
Οντως τα νούμερα είναι αμείλικτα. Επιμένω, όμως, ότι είναι απολύτως διαχειρίσιμα. Απλώς χρειάζεται διαφορετική στρατηγική. Το εξωτερικό μας χρέος είναι ένα ….πολύ ελκυστικό προϊόν. Μια σοβαρή κυβέρνηση θα μπορούσε να το επαναδιαπραγματευτεί με μακροπρόθεσμους όρους. Υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι. Υπήρξαν και προσφορές. Μια πολιτική μακροχρόνιας αναδιάρθρωσης του χρέους, θα μειώσει τις πιέσεις. Εγραψα,επίσης, σε άλλο άρθρο ότι τα εξαγγελθέντα μέτρα όχι μόνο δε θα λύσουν το πρόβλημα του ελλείμματος και του χρέους, αλλά αντιθέτως θα το επιδεινώσουν. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για την κυβέρνηση να μαζέψει τα λεφτά που χρειάζεται και όχι να στραγγαλίζει αυτούς που δεν μπορούν να αμυνθούν.

Για την κρίση: Εγραψα «Η κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα» Απάντησε ο Ermippos: « Και παραθέτετε νούμερα χρέους και ελλειμμάτων άλλων χωρών. Χωρίς όμως να υπολογίσετε στον λογαριασμό στοιχεία παραγωγικότητας, ισοζυγίου πληρωμών, περιουσιακής κατάστασης, διάρθρωσης του ΑΕΠ, δυνατότητες φορολόγησης του κ.λ.π. Τα νούμερα σημαίνουν διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά περιβάλλοντα»
Αμφισβητείτε ότι η κρίση είναι παγκόσμια; Θα είστε ο μοναδικός νομίζω! Δεν έκανα καμιά σύγκριση! Ούτε θεώρησαν σκόπιμο να παραθέσω τους εθνικούς λογαριασμούς των χωρών αυτών, που λόγω δουλειάς, τους έχω στη διάθεσή μου. Απλώς, ανέφερα ενδεικτικά κάποια στοιχεία για το αυτονόητο. Αλλοι έλεγαν ότι η κρίση είναι ελληνικό φαινόμενο!

Για τις δηλώσεις του κ.Παπανδρέου: Εγραψα ότι «Η συζήτηση ξεκίνησε από τον Γ. Παπανδρέου!!!» Ο Ermippos απάντησε: « Ας λέγαν άλλα τα νούμερα και ας έλεγε ότι θέλει ο ΓΑΠ. Θα τον έπαιρναν όλοι για τρελό.»
Αγαπητέ μου, όταν ο Πρωθυπουργός μιας χώρας λέει ότι η οικονομία μας είναι στην εντατική, όταν ο Παπακωνσταντίνου προσθέτει ότι είμαστε Τιτανικός, ο Λοβέρδος φωνάζει ότι «δεν υπάρχει σάλιο», οι δηλώσεις επιτείνουν την κρίση ναι η όχι; Όταν το πρωϊ λέει ότι δεν έχουμε ανάγκη δανεισμού, και το μεσημέρι ότι έχουμε λεφτά μέχρι μέσα Μαρτίου; Όταν η οικονομία είναι στην εντατική και μοιράζει 1.5 δις σε επιδόματα, τι νομίζετε, τον παίρνουν για σοβαρό;
Η διαχείριση της κρίσης από τον Πρωθυπουργό σε πολιτικό επίπεδο είναι αυτή που επιδείνωσε τα πράγματα. Τη συζήτηση για την χρεοκοπία την άνοιξε ο κ.Παπανδρέου και την άνοιξε πρώτον γιατί δεν είχε εγκαίρως αντιληφθεί τις επιπτώσεις της, γιατί νόμιζε ότι έτσι θα πείσει του εταίρους μας να μας βοηθήσουν και τέλος γιατί ήλπιζε ότι έτσι τα απαγκιστρωθεί από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.

Οσον αφορά τον Καραμανλή: Το τέλος του Καραμανλή ήταν προδιαγεγραμμένο από την επαύριο τω εκλογών του 2007. Ηταν βέβαιο ότι με 152 βουλευτές, θα ήταν αδύνατο να κυβερνήσει. Πολύ δε περισσότερο να εφαρμόσει μια οικονομική πολιτική που θα απαιτούσε θυσίες. Λές ότι την «έκανε» επειδή ήξερε ότι θα χάσει. Εγώ λέω ότι προκήρυξε εκλογές επειδή είχε πλήρη συναίσθηση του τι έπρεπε να κάνει, αλλά οι αντικειμενικές συνθήκες δεν του επέτρεπαν. Αμφιβάλλει κανένας, ότι θα είχαν ξηλωθεί τα πεζοδρόμια, αν ανακοίνωνε αυτά που χρειαζόταν; Από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ είχε δηλώσει ότι θα προκαλούσε εκλογές το Μάρτιο, ποιο το όφελος για τη χώρα, να εμπλακεί σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο με συγκρούσεις, που θα επιβάρυναν ακόμα περισσότερο την κατάσταση; Για να «πέσει» μαχόμενος;

Ο Ermippos κλείνει ότι «Ας γίνουμε λίγο σοβαροί. Κανείς δεν χρεοκοπεί μέσα σε μερικούς μήνες. ΄Αλλωστε τα βασικά νούμερα δε έχουν αλλάξει σημαντικά από τον Οκτώβριο και οι 3 μονάδες απάνω στα επιτόκια δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση αρκετές να κλονίσουν ένα στοιχειωδώς ασφαλές οικοδόμημα.»

Επομένως, γιατί αυτή η συζήτηση περί χρεοκοπίας άρχισε τώρα και όχι τον Οκτώβριο;

Όχι προφανώς επειδή είχαμε κρύψε τα προβλήματα κάτω από το χαλί.

Δεν είναι οι Ευρωπαίοι κουτόφραγκοι και εμείς οι έξυπνοι που τους κοροϊδεύουμε.

Ας μην έχουμε τόση μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας!

Γιατί απλούστατα η κυβέρνηση ανέβηκε στα κεραμίδια και φώναζε ότι η «οικονομία μας» είναι στην εντατική.
Και στην οικονομία άμα ξεκινήσει αυτή η συζήτηση, ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Και αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα.

Τέλος, αρνούμαι να μπώ σ’ αυτή τη τρομολαγνεία ότι η χώρα κινδυνεύει με χρεοκοπία. Ναι η οικονομία μας είναι σε τραγική κατάσταση. Είναι, όμως, διαχειρίσιμη. Απλώς δεν έχουμε σχέδιο εξόδου από τη κρίση και σοβαρή κυβέρνηση.
Reply
#
antiathlitikos says:
22/03/2010 at 13:49

Ας ξεκινήσω λίγο «ανάποδα», προτάσσοντας την «πρόβλεψη» της «ανάλυσης» και πηγαίνοντας κατ΄αρχάς κόντρα στη μαυρίλα.

Η αισιόδοξη «πρόβλεψη», λοιπόν: το ΠΑΣΟΚ θα πετύχει τους στόχους όσον αφορά τη μείωση του ελείμματος. Εδώ θα είμαστε όλοι – λίγο ή πολύ ματωμένοι – και θα το ξανασυζητήσουμε.

Φτάνει όμως αυτό; «Φτάνει» απλώς μια εκ νέου μετάθεση για το 2012, τότε που το χρέος θα έχει εκτοξευθεί τουλάχιστον στο 130-135% του ΑΕΠ. Η διαχείρισή του είναι ήδη (και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο το «καλύτερο») το μεγάλο ΚΑΙ πραγματικό πρόβλημα της χώρας. Για την επίλυσή του ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ κανένα δεδομένο και κανένα σχέδιο. Όλες οι αναλύσεις μέχρι σήμερα περιορίζονται είτε στην καταγραφή της κατάστασης είτε στην ενοχικά αγωνιώδη προσπάθεια απόσεισης των ευθυνών.

ΔΥΟ παραμένουν τα αναπάντητα ερωτήματα:

1. Μπορεί να υπάρξει μοντέλο παραγωγικής ανάπτυξης της Ελλάδας ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ από αυτό που μας οδήγησε μέχρις εδώ, και ταυτόχρονα κοινωνικά ΑΠΟΔΕΚΤΟ;

2. Ποιός θα ΗΓΗΘΕΙ της προσπάθειας αναπροσδιορισμού του μοντέλου και με ποιές πολιτικοκοινωνικές συμμαχίες;

Συγγνώμην, αλλά όλα τ΄άλλα είναι ενδιαφέρουσες πλην άγονες συνθηματολογίες – εκτός αν η ερμηνεία των αιτίων και η αποκάλυψη των ενόχων οδηγήσουν κάποιους φυλακή ή στην επιστροφή των αποπλανηθέντων.

Και συγγνώμην, που δεν πιστεύω ούτε στο ντεντερμινισμό της μετεξέλιξής μας σε προτεκτοράτο, ούτε στο βολονταρισμό της επερχόμενης επανάστασης, ούτε στη δημιουργία κάποιας εθνοσωτηρίου «αντίστροφης μεγάλης ιδέας» ότι για όλα φταίει η νομιμοποίηση των μεταναστών και ότι ως εκ τούτου αν απαλλαγούμε από αυτούς θ΄αναστηθούμε …

Κυρίως όμως συγγνώμην, που δεν είμαι «ικανός» να απαντήσω σε κανένα από τα δύο παραπάνω ερωτήματα, αλλά θεωρώ ότι αυτό είναι το ΘΕΜΑ.
Reply

*
Ermippos says:
22/03/2010 at 13:58

1. Μπορεί να υπάρξει μοντέλο παραγωγικής ανάπτυξης της Ελλάδας ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ από αυτό που μας οδήγησε μέχρις εδώ, και ταυτόχρονα κοινωνικά ΑΠΟΔΕΚΤΟ;

2. Ποιός θα ΗΓΗΘΕΙ της προσπάθειας αναπροσδιορισμού του μοντέλου και με ποιές πολιτικοκοινωνικές συμμαχίες;

Ακριβώς αυτό είναι το θέμα και μόνον αυτό. Πλην κανείς δεν ασχολείται. Το ερώτημα για την μείωση του ελλείμματος είναι παρελκυστικό και κυριαρχεί απλά για να κερδίζει χρόνο το σύστημα. Το χρέος έχει ήδη αποκτήσει αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική και σε λίγο θα καταστεί ανεξέλεγκτο.
Μοντέλο ανάπτυξης υπάρχει αλλά πρέπει να περάσει από αίμα και δάκρυα. Απόλυση δηλ. εκατοντάδων χιλιάδων δημ. υπαλλήλων. Αυτό δεν θα γίνει υπό ομαλές συνθήκες διότι η κοινωνία δεν είναι ώριμη να το αποδεχθεί και το πολιτικό σύστημα ανίκανο (αλλά κυρίως απροθυμο να το επιβάλλει). Αυτό απαντά αρνητικά στο δεύτερο ερώτημα. Δεν γνωρίζουμε ποιός θα ηγηθεί δεδομένου ότι οι εξελίξεις θα δημιουργηθούν μέσα σε κλίμα έκτακτων περιστάσεων και εκτός διαδικασιών ομαλής διαδοχής. Ο θεός να βάλει το χέρι του.

όποιος ενδιαφέρεται ας ρίξει μια ματιά στην άποψη μου

http://ermippos.blogspot.com/2010/03/blog-post_22.html
*
ψυχραιμια says:
22/03/2010 at 14:09

Εγω εχω να πω το εξης : Δεν μπορω να ξερω τι θα γινει στο κεφαλι του 60% των Ελληνων που τρεφονται με σοσιαλιστικες μπουρδες επι τρεις δεκαετιες εκ του ασφαλους ομως και ζωντας σε ενα καλο καπιταλιστικο επιπεδο οταν θα καταλαβουν οτι οι καλες μερες περασαν ουτως ή αλλως.
Θα δοκιμασουμε τη σοσιαλιστικη τους πιστη.
Εκεινος που θα ηγηθει θα ειναι παλι το ΠΑΣΟΚ το οποιο θα αποφασισει την εξοδο απο την ευρωζωνη ειτε τη δημιουργια μιας πιο ταξικης κοινωνιας και θα πλακωθει με την αριστερα και τον κοσμο.
Τι συνιστω να κανει η αδυναμη ετσι κι αλλιως ΝΔ;Στην πρωτη περιπτωση να σχηματισει φιλοευρωπαικο μετωπο που θα καταγγειλει την εξοδο απο την ΕΕ.Στη δευτερη περιπτωση να περιμενει την εκβαση της συγκρουσης ΠΑΣΟΚ – “λαικου κινηματος” και να κρατησει δυναμεις για τις επομενες φασεις.
Εαν αυτα φαινονται καιροσκοπικα μαλλον ειναι.Οπως εχω ξαναγραψει ειμαι απο τους σπανιους ΝΔτες που ΔΕΝ πιστευουν στην εθνικη ενοτητα.
*
Sic transit gloria mundi says:
22/03/2010 at 14:58

Τα καίρια ερωτήματα είναι όντως αυτά, και παραμένουν αναπάντητα γιατί κανείς δεν μπορεί να τ’ απαντήσει με τις νοοτροπίες, τους “χάρτες πορείας” και τους κεκτημένους αυτοματισμούς που φαίνονται “λογικά” για τη σημερινή Ελληνική κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα. Άς αλλάξουνε λίγο τα ερωτήματα, μήπως και φανεί κάποια ελπίδα απάντησης:
1. Με ΠΟΙΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ υπάρχει ελπίδα να οικοδομηθεί, βασανιστικά και μέσω συγκρούσεων, σε βάθος χρόνου, ένα διαφορετικό (και τελικά αποδεκτό) μοντέλο παραγωγικής ανάπτυξης της Ελλάδας;
2. Υπάρχουν (ή ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΟΥΝ) δυνάμεις και πολιτικοκοινωνικές συμμαχίες που θα έχουν κάποιες προυποθέσεις να ηγηθούν ενός τέτοιου αναπροσδιορισμού του μοντέλου;
Στο πρώτο ερώτημα, τολμώ να πώ ότι πρέπει πρώτα το όλο οικονομικο-κοινωνικό σύστημα να ισορροπήσει, σε “χαμηλότερες στροφές”. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να “ψύξει”, αδρανοποιήσει ή και “πετάξει έξω” μικρές αλλά δυναμικές μερίδες που έδρεψαν και δρέπουν δυσανάλογα υψηλή, αντιπαραγωγικού χαρακτήρα, κοινωνικά καταστροφική και μή διατηρήσιμη οικονομική ευημερία. Οι μερίδες αυτές ανήκουν τόσο στο δημόσιο τομέα (μια “ελίτ” εχόντων και κατεχόντων, αλλά στην ουσία αργόσχολων δημοσιουπαλληλικών ρετιρέ – ο Α.Π. στο θέμα αυτό ήταν απόλυτα σωστός), αλλά εξίσου και στον ιδιωτικό τομέα (η διογκωμένη και προνομιούχα Ελληνική εμποροκρατία – “εκτελούνται εισαγωγαί” κτλ). Αφού γίνει αυτό, θ’ αρχίσει η πραγματική διερεύνηση του θέματος, αλλά με κατακτημένη βάση το αίτημα για κατά το δυνατόν υψηλή ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ.
Στο δεύτερο (το ζήτημα της ηγεμονίας), και στο βαθμό που το κεφαλαιοκρατικό σύστημα φαίνεται να έχει ακόμη αρκετό χρόνο ζωής, κλειδί για την απάντηση είναι στον τομέα της οικονομίας οι λέξεις “παραγωγικότητα”, “προστιθέμενη αξία”, “διατηρήσιμη και οικολογικά συμβατή οικονομία”, αλλά και πάλι η κατανομή βαρών και οφέλους με βάση το αίτημα κοινωνικής συνοχής. Στον τομέα της πολιτικής, δύο πράγματα κυρίως, αποτελεσματικότητα και αξιοκρατία/ισοπολιτεία. Θα χρειαστεί βέβαια και αρκετή μίμηση πετυχημένων προτύπων από βορειότερα γεωγραφικά πλάτη. Σε ποιόν θα κατακυρωθεί η ηγεμονία; “Τώ κρατίστω”.
*
Sic transit gloria mundi says:
22/03/2010 at 15:27

Σε κάθε περίπτωση, η κακή Ελληνική συνήθεια της υπερπολιτικοποίησης των πάντων και ο κατακλυσμός από ιδεολογήματα που σκεπάζει τα ορθολογικά επιχειρήματα, μόνον ουσία δεν προσφέρουν. Όταν το κοτέτσι έχει γίνει ερείπιο, με κοκκορομαχίες δεν βγαίνει “αρχηγός”, μόνο σκορπίζουν ολόγυρα οι άστεγοι και οι άστεγες, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω.

#
Κώστας Ροδινός says:
22/03/2010 at 14:04

Να προσθέσω και κάτι που παρέλειψα:
Αρνούμαι να μπώ σ’ αυτή την τρομολαγνεία περί επικείμενης χρεοκοπίας μας. Ναι η οικονονομία μας είνα σε έξαιρετικά δύσκολη κατάσταση.
Δυστυχώς όμως αυτή τη στιγμή δεν έχουμε σχέδιο εξόδου από την κρίση και σοβαρή κυβέρνηση.
Και η έλλειψη των δυο αυτών, συνιστούν μεγαλύτερο πρόβλημα από το ίδιο το πρόβλημα!

http://www.antinews.gr/?p=38247&cpage=1#comment-414743

Η Ελλάδα βγαίνει στο σφυρί σε τιμή ευκαιρίας

Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου αναλυτή


Χαράς ευαγγέλια για την υπερπροσφορά που σημειώθηκε κατά τη διάθεση του νέου ελληνικού κοινοπρακτικού δεκαετούς ομολογιακού δανείου των 5 δισ. ευρώ. Οι αγορές ανταποκρίθηκαν στα μέτρα της κυβέρνησης. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτό το δάνειο των 5 δισ. θα κοστίσει πάνω από 3 δισ. ευρώ μόνο σε τόκους. Αρκεί που ανταποκρίθηκαν οι αγορές. Η μοίρα της Ελλάδας έχει πλέον προγραφεί να επιβιώνει όπως – όπως από δανεισμό σε δανεισμό. Ουσιαστικά από μήνα σε μήνα. Αρκεί να παίρνει μέτρα που ευχαριστούν τις αγορές.

Ωστόσο η ευνοϊκή υποδοχή από τις αγορές του νέου κοινοπρακτικού δανείου – αν μπορεί κανείς να θεωρήσει ευνοϊκή υποδοχή τον δανεισμό με 3 φορές μεγαλύτερο επιτόκιο από εκείνο που δανειζόταν το Ελληνικό Δημόσιο το 2008 – ανέδειξε νέες αντιθέσεις. Το σχέδιο του κ. Άκερμαν και της Deutsche Bank, δηλαδή της άμεσης «διάσωσης» της Ελλάδας με δανεισμό από κοινοπραξία τραπεζών υπό την ηγεσία της γερμανικής τράπεζας με 20 ή 30 δισ. ευρώ, πήγε πίσω, όπως τουλάχιστον γράφει ο γερμανικός Τύπος.

Αυτό υπονόμευσε την πρωτοκαθεδρία της Γερμανίας στο σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας και επέτρεψε στη Γαλλία να ξαναμοιράσει την τράπουλα. Αυτό εξηγεί αφενός την ψυχρή υποδοχή του Γ. Παπανδρέου από την Ά. Μέρκελ, σε αντίθεση με την ιδιαίτερα θερμή υποδοχή – τουλάχιστον σε επίπεδο επίσημων δηλώσεων – που του επεφύλαξε ο Ν. Σαρκοζί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας εγκαταλείφθηκε. Απλώς η ανταπόκριση των αγορών στην αναχρηματοδότηση του ελληνικού δημόσιου χρέους επέτρεψε στους τραπεζίτες και τους επιτρόπους εξ Ευρώπης να μπουν πιο γρήγορα στο ψητό. Κι αυτό είναι το ξεπούλημα της χώρας. Οι Ευρωπαίοι επίτροποι και τραπεζίτες δεν έρχονται να «διασώσουν» την Ελλάδα, αλλά για να επιμεληθούν την κατάσχεση της χώρας και τη δήμευσή της. Αυτό είναι το κύριο όφελος που προσδοκούν όσοι θα συμμετάσχουν ή θα στηρίξουν ενεργά το σχέδιο «διάσωσης».

Το όργιο δηλώσεων Γερμανών πολιτικών κατά την επίσκεψη του Γ. Παπανδρέου στην Άγγελα Μέρκελ, που ζητούσαν επιτακτικά και δημοσίως η Ελλάδα να πουλήσει δημόσια περιουσία, επιχειρήσεις και ακατοίκητα νησιά για να μπορέσει να συνεχίσει την αποπληρωμή των δανείων της, έδωσαν το στίγμα της ευρωπαϊκής «διάσωσης».

1. Ο Γιόζεφ Σάρλμαν, στέλεχος της κυβερνώσας Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Μέρκελ, δήλωσε ότι «κάποιος που έχει χρεωκοπήσει πρέπει να χρησιμοποιήσει ό,τι έχει και δεν έχει για να βρει τα λεφτά προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές του» (Bloomberg, 4 Μαρτίου).

Ο κύριος αυτός δεν είναι καθόλου τυχαίος ούτε γραφικός. Είναι ο… Μίχαλος της Γερμανίας. Εκπροσωπεί ένα από τα ισχυρότερα λόμπι της Γερμανίας, όπου συμμετέχουν 40 χιλιάδες από τους πιο σημαντικούς Γερμανούς επιχειρηματίες και διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων που έχουν συνασπιστεί για τη στήριξη της κυβέρνησης Μέρκελ. «Η Ελλάδα κατέχει κτίρια, επιχειρήσεις και πολλά ακατοίκητα νησιά, που τώρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να πληρωθεί το χρέος», δήλωσε ο Σάρλμαν.

2. Ο Φρανκ Σέφλερ, ειδικός επί των δημοσιονομικών του Κόμματος των Ελευθέρων Δημοκρατών, το οποίο συγκατοικεί με τη Μέρκελ στην κυβέρνηση της Γερμανίας, δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να «ξεφορτωθεί συνολικά τις μετοχές από επιχειρήσεις και να πουλήσει επίσης ακίνητα και γη, όπως π.χ. ακατοίκητα νησιά».

Οι κύριοι αυτοί απαιτούν αυτό που έχει ήδη συμφωνηθεί στο παρασκήνιο.

* Είναι αυτό που κυρίως απασχόλησε τις συζητήσεις του κ. Παπανδρέου με τους Μέρκελ, Σαρκοζί και Ομπάμα.

* Είναι αυτό που συζήτησε ο Άκερμαν με τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του όταν βρέθηκε στην Αθήνα.

* Είναι αυτό που περιμένουν πώς και πώς οι κερδοσκόποι σαν τον Πόλσον, ο οποίος βρέθηκε τον Ιανουάριο στην Αθήνα για να διερευνήσει ευκαιρίες.

* Είναι αυτό που εξηγεί και την αμήχανη απάντηση του Γ. Παπανδρέου στην ερώτηση Γερμανού δημοσιογράφου περί ενδεχόμενης πώλησης ελληνικών νησιών: «Όσον αφορά τη μείωση του χρέους, πρέπει να σας πω ότι υπάρχουν πολύ πιο ενδιαφέροντες τρόποι και αποτελεσματικοί, τολμώ να πω, για να αντιμετωπίσουμε το χρέος, από το να πουλάμε ελληνικά νησιά! Κατ’ αρχάς, πρέπει να σας πω ότι εμείς οι Έλληνες αγωνιστήκαμε εδώ και χρόνια, ώστε τα δικά μας νησιά να είναι πραγματικά ελεύθερα ελληνικά νησιά. Και τολμώ να πω ότι θέλουμε να είναι ανεξάρτητα ελληνικά νησιά, και τα αγαπάμε. Οπότε το να τα πουλήσουμε, ή να τα ξεπουλήσουμε, είναι κάτι το οποίο δεν σκεφτόμαστε καν».

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν απαντά στην ερώτηση ως ηγέτης ανεξάρτητου κυρίαρχου κράτους, του οποίου η εθνική κυριαρχία είναι αδιαπραγμάτευτη, αλλά ως… επιχειρηματίας.

Όσο για το ποιοι είναι αυτοί οι «πιο ενδιαφέροντες τρόποι και αποτελεσματικοί για να αντιμετωπίσουμε το χρέος», το ξεκαθάρισε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στη συνέχεια:

Το ξεπούλημα των νησιών «δεν θα βοηθούσε να αντιμετωπίσουμε και το πρόβλημα, ξέρετε, θα ήταν απλά μια κίνηση την οποία θα κάναμε, ενώ εμείς θέλουμε να έχουμε μια οικονομία η οποία να λειτουργεί. Μια οικονομία η οποία λειτουργεί, η οποία είναι βιώσιμη, σημαίνει να επενδύσει κανείς περισσότερο σ’ αυτά τα νησιά.

Ας πούμε, μιλάμε για συνεργασία με τη Γερμανία. Εσείς έχετε πολύ ενδιαφέρουσες τεχνολογίες, όσον αφορά την ηλιακή ενέργεια και την αιολική ενέργεια. Σκεφτείτε τα ελληνικά νησιά, τα οποία μπορεί να γίνουν κάποια στιγμή πράσινα νησιά… Θα ήταν μια πιθανή στενή συνεργασία μεταξύ ημών και της Γερμανίας.

Σκεφτείτε όμως πώς θα μπορούσε αυτό να παίξει και ένα ρόλο στην τουριστική μας βιομηχανία, και να κάνει την τουριστική βιομηχανία όχι μόνο βιώσιμη, αλλά να παίζει έναν ουσιαστικότερο ρόλο απ’ ό,τι μέχρι σήμερα, στο πλαίσιο της οικονομικής βοήθειας την οποία προσφέρει. Αυτός είναι ο δρόμος τον οποίο θα ακολουθήσουμε».

Με άλλα λόγια το ξεπούλημα των νησιών δεν αποκλείεται εξαρχής, αλλά θεωρείται «απλά μια κίνηση» που δεν θα αποφέρει πολλά. Τουλάχιστον τόσα όσα ελπίζει ο κ. πρωθυπουργός να αποφέρει το «να επενδύσει κανείς περισσότερο σ’ αυτά τα νησιά»…

Μεσότιτλος

Με τα μέτρα της κυβέρνησης όχι μόνο οι εργαζόμενοι Έλληνες καλούνται σε αιματηρές «θυσίες» προκειμένου να συνεχίσει η χώρα να δανείζεται επ’ άπειρον και να πληρώνει τον φόρο αίματος τους διεθνείς κερδοσκόπους δανειστές της, αλλά προετοιμάζεται και η εκχώρηση της χώρας με αποικιοκρατικές συμβάσεις στους διεθνείς κερδοσκόπους επενδυτές. Αυτό είναι το κυρίως γεύμα για το οποίο ετοιμάζονται όλοι: τραπεζίτες, κερδοσκόποι, επενδυτές και επίτροποι.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται ήδη στον διεθνή οικονομικό τύπο η οργανωμένη εκποίηση της χώρας προς όφελος των δανειστών της από το καθεστώς κηδεμονίας από την Ε.Ε. και την Κομισιόν περιλαμβάνει:

1. Την τιτλοποίηση των βασικών χρηματικών ροών του ελληνικού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι μια σειρά σταθερές χρηματικές ροές του δημοσίου (δημόσια έσοδα) θα δεσμευτούν από τράπεζες και αγορές προκειμένου να εκδοθούν ομόλογα που θα βοηθήσουν το κράτος να συνεχίσει να εξυπηρετεί τα δάνειά του. Η τιτλοποίηση αυτή δεν γνωρίζει όρια. Πρακτικά όλα τα πραγματικά και εν δυνάμει έσοδα του δημοσίου μπορούν να τιτλοποιηθούν.

Για παράδειγμα μια ιδέα που αρέσει ιδιαίτερα στις αγορές είναι η παλιά σκέψη του υπουργού Οικονομίας των κυβερνήσεων Σημίτη, Νίκου Χριστοδουλάκη, ο οποίος είχε θελήσει να τιτλοποιήσει τα έσοδα από την Ακρόπολη.

Τα πιο σημαντικά αρχαιολογικά και τουριστικά αξιοθέατα της χώρας είναι πρώτα στις λίστες των διεθνών επενδυτών για τέτοιου τύπου συμφωνίες (business deals). Φυσικά σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί η τυπική κυριότητα να παραμένει στο ελληνικό δημόσιο, αλλά ο επενδυτής έχει καθοριστικό λόγο στην αξιοποίηση του τιτλοποιημένου παγίου, ώστε να εισπράξει τουλάχιστον αυτά που του έχουν υποσχεθεί.

2. Τη μετοχοποίηση του δημοσίου, των οργανισμών και των υπηρεσιών του. Αυτό που ζητούν επισταμένα οι συντελεστές του σχεδίου «διάσωσης» είναι όχι μόνο η διάθεση του πακέτου των μετοχών που κατέχει το δημόσιο, αλλά και η δημιουργία εταιριών χαρτοφυλακίου στις οποίες θα ανατεθεί η διαχείριση δημόσιων οργανισμών, υποδομών και παρεχομένων υπηρεσιών.

Τυπικό παράδειγμα η ανακοινωθείσα από την κυβέρνηση εταιρεία χαρτοφυλακίου (holding) που θα αναλάβει τα λιμάνια του Πειραιά, της Ελευσίνας, του Λαυρίου και της Ραφήνας. Οι εταιρείες αυτές διεθνώς στήνονται για δυο λόγους:

* Πρώτον, επιτρέπουν την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και αξιοποίησης υποδομών, οργανισμών και έργων με μόνη την παραχώρηση ενός πακέτου μετοχών σε ιδιώτες με συμφωνίες συχνά κάτω από το τραπέζι.

* Δεύτερον, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των πιο κερδοσκοπικών κεφαλαίων διεθνώς, που αποβλέπουν σε μια γρήγορη μπάζα παίζοντας με την χρηματιστική αξία της επένδυσης και όχι με το όποιο τυχόν επιχειρηματικό κέρδος. Η πράξη έχει αποδείξει ότι οι εταιρείες αυτές, μαζί με τις υπεράκτιες εταιρείες (off shore), είναι οι καλύτεροι τρόποι ξεπλύματος πολιτικού και μη χρήματος διεθνώς. Ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κάθε μορφή επένδυσης.

Στις υπερχρεωμένες χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής εταιρείες Ηolding, μέσω των οποίων το κράτος εγγυάται τα κέρδη των ιδιωτών επενδυτών, χτίζονται νοσοκομεία, σχολεία, δρόμοι, αεροδρόμια, λιμάνια κ.ο.κ.

3. Την εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, την οποία οι εκτιμήσεις της αγοράς ανεβάζουν στα 300 δισ. ευρώ. Κι εδώ δεν πρόκειται απλώς για κτήρια και εγκαταστάσεις που ανήκουν στο Δημόσιο, αλλά και για το σύνολο της δημόσιας γης. Εδώ εντάσσεται και η απαίτηση για πώληση των ακατοίκητων νησιών της χώρας, η οποία δεν είναι τωρινή πρόταση.

Αυτός που πρώτος την έθεσε στο τραπέζι ήταν ο Στ. Μάνος ως υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο οποίος θεώρησε ότι έτσι όχι μόνο θα εισέρρεαν λεφτά για τους δανειστές, αλλά θα ξεκαθάριζε μια και καλή το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και των «γκρίζων ζωνών» με την όμορη Τουρκία.

Μια άλλη πρόταση που έχει ήδη πέσει στο τραπέζι και συζητά σοβαρά η αγορά είναι ο δανεισμός του κράτους με εγγύηση τη δημόσια γη. Στο πακέτο περιλαμβάνονται και προτάσεις αξιοποίησής της με ποικίλους τρόπους από θεματικά πάρκα μέχρι ιδιωτικά θέρετρα. Σε αυτή την περίπτωση η γη θα δεσμευτεί εξαρχής από τους επενδυτές προς αξιοποίηση μέχρις ότου το κράτος αποπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

4. Την εφαρμογή καθεστώτος Fast Track για ιδιωτικές επενδύσεις στον ελληνικό χώρο. Αυτό σημαίνει την αξιοποίηση της Ελλάδας για ιδιωτικές επενδύσεις υψηλής όχλησης για το περιβάλλον και την κοινωνία. Πρόκειται για επενδύσεις που κανονικά η εθνική νομοθεσία θα απαγόρευε ρητά την υλοποίησή τους για λόγους δημόσιας υγείας, προστασίας του περιβάλλοντος, ή ωμής παραβίασης των ανθρωπίνων και εργατικών δικαιωμάτων.

Η νομοθεσία Fast Track ψηφίστηκε ήδη το προηγούμενο καλοκαίρι από την κυβέρνηση Καραμανλή και με βάση αυτή κινείται η Λούκα Κατσέλη, που αναζητά τέτοιου είδους επενδύσεις ανά τον κόσμο.

Με βάση αυτόν τον νόμο οι προσφυγές πολιτών, αλλά και οι αποφάσεις των δικαστηρίων, μπορούν να παρακάμπτονται ως «γραφειοκρατικά εμπόδια» προκειμένου να προχωρήσουν αυτές οι επενδύσεις γρήγορα. Στη διεθνή αγορά σήμερα ακμάζει η έκδοση ομολόγων για την υποστήριξη της βιομηχανίας μεταποίησης πυρηνικών και τοξικών αποβλήτων.

5. Την εκχώρηση των πιο σημαντικών πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας. Σ’ αυτούς εντάσσεται πρώτα και κύρια ο ορυκτός πλούτος. Τον περασμένο μήνα στο Λονδίνο έγινε άτυπη σύσκεψη επενδυτών όπου σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξε ενδιαφέρον για την ιδιωτική αξιοποίηση των λιγνιτικών αποθεμάτων της Ελλάδας. Για τον σκοπό αυτόν προτάθηκε να συσταθούν εταιρείες με έδρα το Μπαχρέιν και τα Αραβικά Εμιράτα.

Αυτού του τύπου τις επενδύσεις προτίθεται να προσελκύσει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Ιδιώτες κερδοσκόπους που θα αναλάβουν να πουλούν στην Ελλάδα τον δικό της φυσικό πλούτο. Αν και το κύριο ενδιαφέρον επικεντρώνεται στα γνωστά, αλλά και στα πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο και αλλού.

Ενδιαφέρον γι’ αυτά εκδηλώνουν κατά κύριο λόγο αμερικανικές εταιρείες που θεωρούν ότι σ’ αυτό το επίπεδο της διεθνούς τιμής του πετρελαίου, αλλά και στην προοπτική ανόδου της, ακόμη και κοιτάσματα που είχαν εκτιμηθεί παλιότερα ως ασύμφορα προς εκμετάλλευση σήμερα κρίνονται διαφορετικά.

6. Την ιδιωτικοποίηση ολόκληρων περιφερειών της χώρας, όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια σε μια σειρά υπερχρεωμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, όπου εκχωρείται σε πολυεθνικές ή σε διεθνείς οίκους η διαχείριση και εκμετάλλευση περιοχών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την παγκόσμια αγορά.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η περίφημη αξιοποίηση των «πράσινων νησιών» του κ. Παπανδρέου. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση βιάζεται να προωθήσει το σχέδιο «Καλλικράτης», μιας και η επιβολή καθεστώτος περιφερειακής αυτονομίας ή ημιαυτονομίας – «τοπικών κυβερνήσεων» – υπήρξε πάντα το πρώτο βήμα γι’ αυτού του είδους τις ιδιωτικοποιήσεις.

Το σχέδιο «Καλλικράτης» δεν αποδυναμώνει την κεντρική εξουσία υπέρ μιας δήθεν αποκέντρωσης των περιφερειών. Στην πραγματικότητα έχει στόχο να δυναμώσει τον αντικοινωνικό χαρακτήρα της κεντρικής εξουσίας, απαλλάσσοντάς την από την υποχρέωσή της να ασκεί εθνική πολιτική υγείας, παιδείας, πρόνοιας και υποδομών. Έτσι οι περιφέρειες θα πρέπει να κόψουν τον λαιμό τους να βρουν χρήματα για να ασκήσουν πολιτικές υγείας, παιδείας, πρόνοιας και για να επενδύσουν σε αναγκαίες υποδομές. Με αυτόν τον τρόπο η κεντρική εξουσία θα απομείνει ένας καθαρός φοροεισπρακτικός μηχανισμός χωρίς κοινωνικές ή εθνικές υποχρεώσεις.

Στον διεθνή οικονομικό Τύπο δημοσιεύονται όλο και περισσότερες πληροφορίες για συμφωνίες που βρίσκονται στα σκαριά σχετικά με ορισμένες περιφέρειες της χώρας, ιδίως για εκείνες με υψηλή τουριστική ανάπτυξη, όπως π.χ. είναι τα Δωδεκάνησα, αλλά και για περιοχές ιδιαίτερου στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως π.χ. είναι η Θράκη.

Ο «Καλλικράτης» έχει σχεδιαστεί για να διευκολύνει τέτοιου είδους συμφωνίες. Διαμελίζει το ενιαίο της ελληνικής επικράτειας, της ασκούμενης εθνικής κυριαρχίας, και διευκολύνει έτσι την αποδέσμευση εθνικού εδάφους πρώτα και κύρια για οικονομικούς λόγους. Η διεθνής πρακτική έχει δείξει ότι οι «τοπικές κυβερνήσεις», ιδίως των ακριτικών περιφερειών, προκειμένου να βρουν τα αναγκαία χρήματα, είναι πιο επιρρεπείς και ανοιχτές σε συμφωνίες αυτού του είδους.

Το σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας που έχει εκπονήσει η Ε.Ε. δεν θα βάλει μόνο τους Έλληνες εργαζόμενους, ιδίως τους μισθοσυντήρητους και συνταξιούχους, να πληρώσουν ακριβά, αλλά θα αφήσει το κράτος και τη χώρα σε χειρότερα χάλια από τα σημερινά. Με ακόμη μεγαλύτερο χρέος και υπό καθεστώς γενικευμένης διάλυσης. Αυτός είναι ο λόγος που η συντριπτική πλειονότητα των ανεξάρτητων οικονομικών αναλυτών διεθνώς, που δεν έχουν άμεσο συμφέρον από το πώς θα πάνε τα ελληνικά ομόλογα ούτε από το αν θα χρεωκοπήσει ή όχι η Ελλάδα, είναι σχεδόν ομόφωνοι στην κρίση τους για το σχέδιο «διάσωσης».

Το εκφράζει καθαρά ένας από αυτούς, ο Μάρσαλ Άουερμπακ από τη γνωστή διεθνώς εταιρεία επενδυτικών συμβούλων RAB Capital Plc, όταν στις 15 Φεβρουαρίου έγραψε για τη συμφωνία της Ελλάδας με το Eurogroup: «Η Ελλάδα υπογράφει τη συμφωνία της Εθνικής Αυτοκτονίας της».
http://www.antinews.gr/?p=37874&cpage=1#comment-413100

Οδηγούμαστε ταχύτατα προς το ΔΝΤ;

Οι χώρες της Ευρωζώνης φαίνονται ανήμπορες να σηκώσουν το βάρος της αναπότρεπτης πτώχευσης της Ελλάδας και έτσι ανοίγει ο δρόμος προς το ΔΝΤ. Παράγοντες της διεθνούς τραπεζικής αγοράς κρίνουν ότι η προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ θα γίνει αναπόφευκτη έως το φθινόπωρο. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι οι ηγέτες του Eurogroup τελικά θα συμφωνήσουν να «διευκολύνουν» την Ελλάδα να ξεπεράσει τον σκόπελο του Απριλίου, ο οποίος κοστολογείται, σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, σε 40 δις ευρώ. Σε διαφορετική περίπτωση η προσφυγή στο ΔΝΤ θα έρθει πολύ πιο γρήγορα.
Η συνάντηση των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης έκλεισε με την ίδια δήλωση στήριξης της Ελλάδας, που έγινε και στις 16 Φεβρουαρίου. «Η Ελλάδα θα στηριχθεί αν χρειαστεί βοήθεια,» δήλωσε τη Δευτέρα ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Όμως η αλήθεια είναι άλλη. Για μια ακόμη φορά οι οξύτατες αντιθέσεις και η εσωτερική αστάθεια της ευρωζώνης εμπόδισαν κυρίως τη Γαλλία και τη Γερμανία να συμφωνήσουν σε συγκεκριμένο μηχανισμό παρέμβασης για την αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Φαίνεται ότι το αρχικό σχέδιο για την εφαρμογή των «συνταγών» του ΔΝΤ στην Ελλάδα υπό την άμεση κηδεμονία των οργάνων και των επιτρόπων της ευρωζώνης, αποδεικνύεται εξαιρετικά δαπανηρό και δύσκολο πριν καν μπει σε εφαρμογή.
Τότε προς τι οι θερμές δηλώσεις στήριξης; «Το μήνυμα αφορά πάνω απ’ όλους τις αγορές ξένου συναλλάγματος,» έγραφε η γερμανική έκδοση των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς στις 16 του μηνός και είχε δίκιο. Οι επίσημες δηλώσεις από τους Γιούγκερ και Όλιν Ρεν, έγιναν έχοντας στο μυαλό τους όχι την Ελλάδα, αλλά την εύθραυστη ισοτιμία του ευρώ. Η ζώνη έπρεπε να φανεί ενωμένη και δυνατή ώστε να αναχαιτιστεί, έστω προς το παρόν, η κατρακύλα του ευρώ, αλλά και να μην εκτοξευτούν στα ύψη τα επιτόκια σε μια εποχή που οι μεγαλύτερες τράπεζες, οι επιχειρήσεις και τα κράτη της ευρωζώνης έχουν βγει παγανιά στις αγορές για «άντληση ρευστότητας», δηλαδή για αναχρηματοδότηση του δικού τους χρέους.
Έτσι ή αλλιώς τα επιτόκια έχουν πάρει την ανιούσα ακόμη και για τη Γερμανία, η οποία αναγκάζεται πλέον να δανείζεται με 3,75%, δηλαδή με σχεδόν διπλάσιο κόστος απ’ ότι ένα χρόνο πριν. Η προδιαγεγραμμένη «έκρηξη του δημόσιου χρέους» για όλες τις χώρες του ευρώ φαίνεται ότι έρχεται πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι αναμενόταν. Ήδη τις προηγούμενες ημέρες η Standard & Poor’s – μια από τις τρεις διεθνείς εταιρείες που βαθμολογούν την πιστοληπτική ικανότητα των χωρών – ανακοίνωσε ότι το δημόσιο χρέος των χωρών της Ευρώπης για το 2010 θα αυξηθεί κατά 1,44 τρις ευρώ σε σχέση με το 2009 φτάνοντας το συνολικό δημόσιο χρέος να ξεπερνά τα 8 τρις ευρώ. Η έξαρση αυτή του χρέους δεν οφείλεται μόνο στα δημόσια ελλείμματα, αλλά κυρίως στη συνολική ζημιά της οικονομίας από την ύφεση, το μέγεθος της οποίας αρχίζει μόλις τώρα να αχνοφαίνεται καθώς τα «πακέτα στήριξης» αρχίζουν σιγά-σιγά να εξανεμίζονται.
Η έκρηξη αυτή του δημόσιου χρέους, την οποία ακολουθεί και το ιδιωτικό χρέος, απειλεί να πλημμυρίσει κυριολεκτικά την διεθνή αγορά με ομόλογα, κρατικά και ιδιωτικά. Αυτό κάνει πολύ επιφυλακτικούς τους διεθνείς επενδυτές που μέχρι πρόσφατα αγόραζαν με ευκολία τα κρατικά ομόλογα. Για παράδειγμα ο πολυεθνικός γίγαντας PIMCO, που κατευθύνει τεράστιες ποσότητες επενδυτικών κεφαλαίων σε ομόλογα διεθνώς, έχει ήδη ανακοινώσει ότι οι εποχές που οι επενδυτές αγόραζαν με κλειστά μάτια τα κρατικά ομόλογα, ιδίως των ισχυρών χωρών, έχουν πια περάσει ανεπιστρεπτί. «Δεν περιμένουν πια με λευκές επιταγές για να αγοράσουν οποιοδήποτε ποσό χρέους επιθυμούν να εκδώσουν οι κυβερνήσεις… Όπως οι τραπεζίτες, έτσι και οι επενδυτές αυτές τις μέρες αναρωτιώνται, ‘Ποιο είναι προτιμότερο, να δανείσω χρήματα σε χώρες όπου το χρέος χειροτερεύει, ή σε χώρες όπου βελτιώνεται;’», σημείωνε τον προηγούμενο μήνα υψηλόβαθμο στέλεχος της PIMCO. Ο επικεφαλής της, Μοχάμεντ Ελ-Εριάν, έγραφε πρόσφατα στους Φαϊνάσιαλ Τάϊμς (10/3): «Είναι αίσθησή μας ότι η σπουδαιότητα του σοκ στα δημόσια οικονομικά των ανεπτυγμένων οικονομιών δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί και κατανοηθεί με επάρκεια.» Όλα αυτά εκτινάσσουν τα επιτόκια στα ύψη.
Άσχημα τα μαντάτα όχι μόνο για υπερχρεωμένες χώρες σαν την Ελλάδα, αλλά και για χώρες σαν την Γαλλία και την Γερμανία. «Μετά την Ελλάδα, η Γαλλία;» αναρωτιόταν πρόσφατα η γαλλική Λιμπερασιόν (9/3) δημοσιεύοντας την πληροφορία ότι η Φιτς σκέφτεται σοβαρά να υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας. Αυτός είναι ο λόγος που ο Σαρκοζί ήταν τόσο θερμός προς τον Παπανδρέου λέγοντας πώς το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πρόβλημα του ευρώ. «Σήμερα είναι η Ελλάδα, αύριο μια άλλη χώρα. Αν στην πρώτη κρίση που αντιμετωπίζει το κοινό νόμισμα δεν λειτουργούσαμε έτσι, τι μήνυμα θα στέλναμε;», ήταν μία από τις χαρακτηριστικές φράσεις του κ. Σαρκοζί. Ποια «άλλη χώρα» εννοούσε ο πρόεδρος της Γαλλίας; Μα φυσικά τη δική του. Μόνο που το «αύριο» στο οποίο αναφέρθηκε, είναι πλέον «σήμερα»!
Σ’ αυτό έγκειται και ο μεγάλος τσακωμός με τη Γερμανία. Η χώρα της κυρίας Μέρκελ δεν θέλει επουδενί να διακινδυνεύσει τα πρωτεία της στην ευρωζώνη, που οφείλονται πρωτίστως στα μεγάλα πλεονάσματα του εμπορικού της ισοζυγίου. Ιδίως σε μια εποχή ισχνών αγελάδων και μεγάλων δημοσιονομικών ανοιγμάτων. Η Γαλλία με τη σειρά της πιέζει τη Γερμανία να αφήσει χώρο στην αγορά της ευρωζώνης και για τα δικά της προϊόντα. Στην πρόκληση αυτή η Γερμανία απάντησε, «μολών λαβέ». Γι’ αυτό και σκλήρυνε την στάση της σε κάθε τι που αφορά την ευρωζώνη. Με αυτό το πνεύμα ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, Βολφγκανγκ Σόϊμπλε, πρότεινε την υιοθέτηση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου (ΕΝΜ), υπό την κηδεμονία του οποίου «όλα τα μέλη της ευρωζώνης πρέπει να επιστρέψουν το ταχύτερο δυνατό στην πιστή εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης.» Όποιο δε από τα μέλη παραβεί τους κανόνες και ζητήσει βοήθεια, τότε πρέπει να υποστεί βαρύτατες ποινές: μεγάλα πρόστιμα, δραστικότατες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και στέρηση των δικαιωμάτων του εντός της ευρωζώνης. Δεν είναι τυχαίο που το ΕΝΜ χαρακτηρίστηκε από έναν σχολιαστή των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς (12/3) ως «θάλαμος βασανιστηρίων του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε».
Μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα των αντιθέσεων και της ραγδαίας επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών στην ευρωζώνη, ακόμη και η παροχή προς την Ελλάδα μιας διευκόλυνσης της τάξης των 25 δις ευρώ φαντάζει ανυπέρβλητο κόστος. Φυσικά, ακόμη κι αν δοθούν αυτά τα χρήματα, το πολύ-πολύ να βγάλουν το ελληνικό δημόσιο έως τα τέλη Απρίλη. Μετά τι γίνεται; Για να παραμείνει η διαδικασία πτώχευσης της Ελλάδας υπό την κηδεμονία της ζώνης του ευρώ, θα πρέπει η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία και οι άλλοι να βάλουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη. Σύμφωνα με την Αυστριακή εφημερίδα Ντερ Κούριερ (11/3) το Παρίσι και το Βερολίνο υπολογίζουν ότι για να αποφύγει την επίσημη πτώχευση η Ελλάδα για φέτος θα χρειαστούν 55 δις ευρώ. Στη Γερμανία αναλογούν 20 δις ευρώ και στη Γαλλία 10. Ενώ άλλες χώρες, όπως η Ολλανδία, θα πρέπει να συνεισφέρουν τα υπόλοιπα 25 δις ευρώ. Σύμφωνα πάντα με την ίδια εφημερίδα, η Μέρκελ εμφανίζεται να δίνει το ΟΚ για την ανάπτυξη του πακέτου παρέμβασης κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας του Πάσχα, για να πιάσει τους κερδοσκόπους και τις αγορές στον ύπνο.
Για γίνει αυτό χρειάζονται δυο βασικές προϋποθέσεις:
1. Να αποδείξει για μια ακόμη φορά ότι η Ελλάδα ξέρει να εξευμενίζει τις αγορές, όπως έγινε με το πακέτο μέτρων της 4ης του Μαρτίου και μπόρεσε έτσι να αντλήσει 5 δις ευρώ με σχετικά υποφερτούς όρους. Αυτό τι σημαίνει στην πράξη; Σημαίνει ότι η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να ανακοινώσει νέο πακέτο μέτρων, ώστε να βγει στην αγορά η χώρα από μόνη της και να πάρει όσα περισσότερα μπορεί από αυτά που χρειάζεται. Κι αυτό για να καταβάλουν οι Ευρωπαίοι όσο λιγότερα γίνεται.
2. Να αποδεχτεί ένα επιπλέον «καπέλο» στο τρέχον επιτόκιο της αγοράς για τα χρήματα που θα προέλθουν ως ενίσχυση από τις χώρες της ευρωζώνης. Ο υπουργός οικονομικών της Ολλανδίας, Γιαν Κις ντε Γιάγκερ, ήταν κατηγορηματικός όταν ζητούσε «μια δραστική πριμοδότηση επιπλέον του κόστους της χρηματοδότησης έτσι ώστε να υπάρχει επίσης ένα κίνητρο για την Ελλάδα να αναχρηματοδοτείται διαμέσου των αγορών.» (Bloomberg, 16/3)

Βέβαια το τι σόι μέτρα είναι αυτά που απαιτούν οι ευρωκρατούντες μπορεί να πάρει κανείς ιδέα από μια «μελέτη» του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής, που όλως τυχαίως δημοσιοποιήθηκε την επομένη του τελευταίου πακέτου μέτρων της κυβέρνησης. Καταρχήν το Κέντρο αυτό αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά λόμπι της ΕΕ και χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από την ίδια την Κομισιόν και τις Γερμανικές τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο ότι ιδέα αυτού του Κέντρου ήταν αρχικά το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Στη «μελέτη» που υπογράφει ο διευθυντής αυτού του Κέντρου, Ντάνιελ Γκρος, γράφει ειδικά για την Ελλάδα: «Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα για να αποφύγει έναν φαύλο κύκλο τύπου Αργεντινής, διαρκώς υψηλότερων επιτοκίων και επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης;. Ο μόνος δρόμος είναι… να γίνει η Ελλάδα περισσότερο ανταγωνιστική και έτσι να τονωθούν οι εξαγωγές. Αυτό μπορεί να κατορθωθεί μόνο από μια καθολική μείωση των μισθών (ή καλύτερα του εργατικού κόστους) στον ιδιωτικό τομέα τουλάχιστον 10 με 20%. Μειώσεις στους μισθούς αυτής της τάξης θα αντιμετωπίσουν άγρια λαϊκή αντίσταση. Μπορούν να επιτευχθούν είτε στο τέλος μιας εξαιρετικά επώδυνης διαδικασίας όταν η ανεργία θα έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, είτε μπορούν να επιβληθούν πολύ νωρίτερα σαν αποτέλεσμα μιας υπερκομματικής εθνικής κυβέρνησης όπου η κυβέρνηση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι κοινωνικοί εταίροι συμφωνούν πάνω σ’ αυτά που πρέπει να γίνουν υπό το φως των τωρινών συνθηκών. Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα χρειάζεται μια εναρμονισμένη προσπάθεια σε εθνικό επίπεδο και όχι απλά μια κυβέρνηση που προωθεί μέτρα λιτότητας μέσα από το Κοινοβούλιο.»
Ο δρόμος που υποδεικνύει η παραπάνω «μελέτη» είναι μονόδρομος για την διαχείριση της πτωχευμένης Ελλάδας. Όχι φυσικά προς το συμφέρον της ίδιας, αλλά των δανειστών της. Είναι τέτοιο το δημόσιο χρέος και τόσο το κόστος εξυπηρέτησης που είναι αδύνατο να συνεχίσει η χώρα να πληρώνει. Κι έτσι αυτό που οι δανειστές κερδοσκόποι και τοκογλύφοι δεν μπορούν, από ένα σημείο και μετά, να πάρουν σε ρευστό, ετοιμάζονται να το πάρουν σε είδος. Αυτό ονομάζει ο Ντάνιελ Γκρος και οι όμοιοί του «ανάπτυξη» και «ανταγωνιστικότητα».
Το ερώτημα είναι μόνο υπό ποιο καθεστώς κηδεμονίας θα δρομολογηθεί. Υπό το καθεστώς κηδεμονίας της ευρωζώνης, ή υπό το καθεστώς κηδεμονίας του ΔΝΤ. Ποιος θα αναλάβει τη διάλυση της πτωχευμένης χώρας; Η Σκύλα ή η Χάρυβδη;
Πάντως ο κ. Παπανδρέου μετά την επιστροφή από τη μεγάλη μητέρα πατρίδα, δηλαδή τις ΗΠΑ, φαίνεται σαν να έχει υιοθετήσει την προσφυγή στο ΔΝΤ. Ήδη από τις ΗΠΑ έλεγε στους ομογενείς επιχειρηματίες ότι «το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραμένει στο τραπέζι, από πλευράς Ελλάδας, μέχρι τουλάχιστον την ημέρα της κρίσης όπως την χαρακτήρισε, εννοώντας την ημέρα που θα αποδειχθεί ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και αυτό, όπως ανέφερε, συμβάλλει και στην κινητοποίηση της Ευρώπης. Ο πρωθυπουργός είπε επίσης ότι τυχόν προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως διαπιστώθηκε κατά τις συζητήσεις που είχε με αξιωματούχους του στην Ουάσιγκτον προχθές ο κ. Παπακωνσταντίνου, το ταμείο θα ζητούσε από την Ελλάδα να πάρει τα μέτρα που ήδη πήρε η χώρα. Η διαφορά, πρόσθεσε, θα ήταν ότι το ΔΝΤ θα διέθετε και τα χρήματα με τόκους κοντά στο 1%, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα μπορούσε να δώσει χρήματα.» (ΑΠΕ, 10/3)
Προφανώς για να εμπεδώσει ο κ. Παπανδρέου τον τρόπο που λειτουργεί το ΔΝΤ επισκέφτηκε επίσημα την Ουγγαρία, η οποία αν και μέλος της ΕΕ έχει τεθεί ήδη υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ. Την ίδια ώρα άρχισαν να εμφανίζονται στην Ελλάδα δημοσιεύματα για λεγόμενο «Ουγγρικό πείραμα» και άλλες τέτοια προσπαθώντας να προϊδεάσουν την κοινή γνώμη. Το παραμύθι έχει ως εξής: Η Ουγγαρία που χρεωκόπησε πέρυσι αναγκάστηκε, αν και μέλος της ΕΕ, να καταφύγει στο ΔΝΤ. Αυτό που υπέστη είναι μια δραστική λιτότητα και φαίνεται να μπαίνει ξανά σε αναπτυξιακό δρόμο.
Βέβαια, όσοι τα λένε αυτά ξεχνούν κάποιες λεπτομέρειες. Καταρχάς η Ουγγαρία ήταν μια από τις πιο «ανταγωνιστικές» οικονομίες της ευρωζώνης. Εμφανιζόταν ως ένα ακόμη «οικονομικό θαύμα» τύπου Ιρλανδίας. Αυτή μαζί με την Τσεχία αποτελούσαν, σύμφωνα με τους επίσημους κύκλους της ΕΕ, τα κατεξοχήν πετυχημένα παραδείγματα «μεταβατικών οικονομιών», χωρίς μεγάλα ελλείμματα, χωρίς μεγάλα χρέη, έτοιμες να εισέλθουν πλεισίστιες στην ευρωζώνη. Για να το πετύχουν αυτό ξεπούλησαν ότι είχαν και δεν είχαν. Δημιούργησαν ένα πρωτοφανές δίχτυ αποικιοκρατικών προνομίων για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, κυρίως για τις πολυεθνικές, με σκοπό να προσελκύσουν ξένες επενδύσεις. Και όντως προσέλκυσαν κάθε είδους επενδύσεις. Τι απέγινε; Οι οικονομίες τους κατέρρευσαν εν μια νυκτί μαζί μ’ εκείνην της Κέλτικής Τίγρης, της Ιρλανδίας. Η κατεστραμμένη Ουγγαρία σύρθηκε στο ΔΝΤ, όπου της επιβλήθηκαν πολύ σκληρά μέτρα λιτότητας πάνω σε μισθούς και συντάξεις. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι μέσες ακαθάριστες αποδοχές του εργαζόμενου στην Ουγγαρία ήταν πριν την επέλαση του ΔΝΤ λίγο πάνω από 38% του αντίστοιχου στην Ελλάδα. Ενώ ο κατώτερος μισθός έφτανε μόλις τα 270 ευρώ. Πάνω σ’ αυτές τις αποδοχές επιβλήθηκαν οι περικοπές του ΔΝΤ που έφτασαν γύρω στο 20 με 30%. Όπως είναι φυσικό η εξαθλίωση, η φτώχεια, η πείνα είναι το φυσικό επακόλουθο αυτής της πολιτικής. Ο κεντροδεξιός Κάρλος Αντρές Πέρεζ, παλιός πρόεδρος της Βενεζουέλας, την εποχή που κι αυτή η χώρα δοκίμασε τη θεραπεία του ΔΝΤ, έλεγε χαρακτηριστικά: «Οι πρακτικές του ΔΝΤ συνθέτουν έναν οικονομικό ολοκληρωτισμό, ο οποίος σκοτώνει όχι με σφαίρες, αλλά με την πείνα.»
16/3/2010
Δημήτρης Καζάκης

http://www.antinews.gr/?p=37858&cpage=1#comment-413084

Υπέρ της εξαίρεσης μίας χώρας από την ευρωζώνη τάσσεται και η Μέρκελ !!!!

http://www.antinews.gr/?p=37754

ΝΤΑΝΤΟΝ says:
17/03/2010 at 15:37

Να ενταχθεί στους προς δημοσίευση ισολογισμούς της Τράπεζας της Ελλάδας το δάνειο της προς το Ράιχ ( του οποίου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ¨νόμιμος κληρονόμος¨ είναι η ¨Ενιαία Γερμανία¨ , το ¨Δ΄Ραίχ κατά τον πρίγκιπα του Λίχνενσταϊν ) , ύψους 350 εκατομμυρίων δολαρίων ή 500 εκατομμυρίων μάρκων , αγοραστικής αξίας του 1938 , χωρίς τους ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ για 65 χρόνια από την λήξη του Β.Π.Π. , θέμα που μπορεί να είναι αντικείμενο διαπραγματεύσεων. Οι Έλληνες δεν είναι Γερμανοί να απαιτούν 6-8 % τόκο στα τοκογλυφικά δάνεια τους , αρκούνται και με ένα φιλικό 3 % !

Να ενταχθούν στον επόμενο Κρατικό Προϋπολογισμό της Ελλάδας , ΣΤΟ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ , τα 7,1 δις ( ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ 1938 ) που αναγνώρισε η διάσκεψη των ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ της Αντιχολερικής Συμμαχίας το 1946. Οι τόκοι καθυστέρησης μπορεί να είναι ¨φιλικοί¨ , λαβαίνοντας υπόψη και τα ¨θετικά Spread” για τον δανεισμό της Γερμανικής Ομοσπονδίας , εμείς δεν αμφισβητούμε την ¨αξιοπιστία της¨…

Να δηλώσει η Ελλάδα επίσημη ¨παράσταση¨ ( υπέρ των πολιτών της ) στην Προσφυγή που έχει καταθέσει η Γερμανία τον Δεκέμβρη του 2008 κατά της Απόφασης του Ιταλικού Ανωτάτου Δικαστηρίου για την κατάσχεση Γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στην Ιταλία , υπέρ της αποζημίωσης Ιταλών ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ – θυμάτων της Γερμανικής κατοχής.

Να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι η Γερμανία αποτελεί ακόμα ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 52 ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ¨εχθρικό κράτος¨ για την Παγκόσμια Κοινότητα. Το γεγονός ότι οι ¨σύμμαχοι¨ της Αντιχολερικής Συμμαχίας , που αποτελούν τα πρώτα 12 ιδρυτικά μέλη του ΟΗΕ ( η Ελλάδα ανάμεσα σε αυτά ) θα πει ¨έχουν τους λόγους τους¨. Να πάψει το ¨Ελληνικό¨ Υπέξ να υποστηρίζει το χρόνιο αίτημα της Γερμανίας για μία ¨θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ¨ , όπως έπρατταν μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Προϋπόθεση για την υποστήριξη τέτοιου αιτήματος , και υπό όρους , είναι η καταβολή των ¨Πολεμικών Αποζημιώσεων¨ , όπως απαιτεί το Διεθνές Δίκαιο ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ( Γενάρης του 1943).

Να αναγνωρίσει η Γερμανία την ¨ Συνθήκη Ειρήνης¨ , την λεγόμενη ¨Συνθήκη των 4 + 2 ¨ ( 1990 ) όχι μόνο σαν ¨de-facto” , ΑΛΛΑ και σαν “DE-JURA”- Συνθήκη Ειρήνης , τουλάχιστον σε ότι την υποχρέωση της για καταβολή αποζημιώσεων στα κράτη που είχε επιβάλει το Ράιχ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΟΧΗ ( οι άλλες 80 χώρες που της κήρυξαν¨ προς το τέλος του πολέμου για καιροσκοπικούς λόγους ¨τον πόλεμο , αντικειμενικά δεν δικαιούνται αποζημιώσεις… ). ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΕΙ ¨DE-JURA” THN ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ 4+2 ¨ ΣΑΝ ¨ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ , επειδή κάποιες άλλες πονηρά ποιούμενες δυνάμεις της Γερμανίας ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ” DE-JURA” Συνθήκη Ειρήνης ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ , όπως την Ανατολική Πρωσία , το Ντάντσιχ , την Σουδητία και την Πομερανία ( τα οποία εκχωρήθηκαν στην Πολωνία και την Τσεχία ) , τα οποία ¨ΑΚΟΜΑ¨ δεν μπορούσαν να διεκδικήσουν το 1990 , οι σημερινοί συντηρητικοί και ακροδεξιοί Γερμανοί παρουσιάζουν την ΣΗΜΕΡΙΝΗ επικράτεια της Γερμανίας σαν απλά ¨Κεντρικό Γερμανικό Έδαφος¨ ( Mittel-Deutschland ) του οποίου υπολείπονται ακόμα ¨παραδοσιακά Γερμανικά εδάφη” προς ¨Ανατολή + Δύση¨ (!) , είναι δικό τους πρόβλημα , ΠΑΝΤΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ¨ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ¨ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΤΟΥΣ – ΟΠΩΣ ΥΠΟΣΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΕΠΙ 45 ΧΡΟΝΙΑ μέχρι το 1990 (¨άμα ενοποιηθεί η Γερμανία θα καταβάλουμε Επανορθώσεις¨). ΓΙΑ ΤΥΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Η Ε Λ Λ Α Δ Α ΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΙ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ – ΝΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ !
——————————————-

ΕΠΙΣΗΣ : EXTRA BONUS ΑΠΟ “ΝΤΑΝΤΟΝ¨
—————————————–

Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ¨ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ¨ ΣΕ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ !
————————————————————————

Το 1952 η Ελλάδα , υπό την πίεση και το εκβιασμό της τότε Δυτικής Γερμανίας , για να δεχτεί να εισάγει και πάλι ελληνικά καπνά , ΕΙΡΕ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ¨2023 / 1952¨ ΤΗΝ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ … Ο Μ Ω Σ ΜΕ ΤΗΝ Ρ Η Τ Η Ε Π Ι Φ Υ Λ Α Ξ Η ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΦΤΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ¨ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ¨ ΠΟΥ ΡΥΘΜΙΖΕΙ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ …!

Σήμερα η Γερμανία δηλώνει ¨πως δεν καταβάλω τις υποχρεώσεις μου για Επανορθώσεις¨ και ¨de-jura” ¨Συνθήκη Ειρήνης¨ ΔΕΝ υπογράφω…

ΣΥΝΕΠΩΣ – ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΑ ΑΝΑΙΡΕΘΕΙ Ο ΣΧΕΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ … Ας μιλήσουν και οι εξωνημένοι ¨Συνταγματολόγοι¨, Έλληνες και Γερμανοέλληνες.

Παρατήρηση : Ο κάθε πολιτικός αξιωματούχος , ανεξαρτήτου αξιώματος που δεν τηρεί τους Νόμους του κράτους και παραβλέπει -παρακάμπτει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του Κυρίαρχου Ελληνικού Λαού , διαπράττει τουλάχιστον το αδίκημα της απιστίας… , είναι κατά τον σχετικό νόμο του 1945 ¨Εθνικά Ανάξιος¨ , κοινός μειοδότης.

ΟΛΟΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΝΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ …
———————————————————–

Ν. 2023/1952 “Περί λήξεως της μετά της Γερμανίας εμπολέμου καταστάσεως” (ΦΕΚ Α΄ αρ.61):

“Αποφασίζομεν και διατάσσομεν: Η μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας υφισταμένη εμπόλεμος κατάστασις τερματίζεται από της 10 Ιουνίου 1951 από την επιφύλαξιν της, δια της συναφθησομένης συνθήκης ειρήνης, ρυθμίσεως των εκ του πολέμου προκυψάντων ζητημάτων και υφισταμένων διαφορών. Πάσα τροποποίησης, συμπλήρωσης, κατάργησης ή λήξης εφαρμογής εν άλω ή εν μέρει διατάξεων κειμένων νόμων επιβαλλομένην συνεπεία της κατά την προηγουμένην παράγραφον λήξεως της εμπολέμου μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας καταστάσεως, ως και η άρσις μέτρων ληφθέντων συνεπεία της εμπολέμου ταύτης καταστάσεως, δύναται να γίνη δια Βασιλικών διαταγμάτων προτάσει των αρμοδίων Υπουργών εκδιδομένων, εκτός αν δυνάμει των διατάξεων τούτων επιτρέπεται η δι’ ετέρων διοικητικών πράξεων ρύθμισις των περί ων η παρούσα παράγραφος, ζητημάτων”.
————————————————————

Υ.Γ. Φάκτορα δεν έχω χρόνο να στο στείλω με e-mail , εάν θέλεις το ανεβάζεις σαν ¨ξεχωριστό¨ η ¨κεντρικό¨ θέμα , μαζύ με αυτό το σκίτσο :

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiH8jce1r_9aNZphhLQAFWFDRCI6qzS7-97daRZhCS2EZ1HNOAEkYW7PD-FzqMOgy9DFn5ApoStlz9C1xgi8BjJf8-dY6RU-Dt9kfc9LfSsEsvBlOtARccX_FcO-m4Ni7dU_RtJJN5lJws/s400/Img0064.JPG